служы́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
служы́вы |
служы́вая |
служы́вае |
служы́выя |
| Р. |
служы́вага |
служы́вай
служы́вае |
служы́вага |
служы́вых |
| Д. |
служы́ваму |
служы́вай |
служы́ваму |
служы́вым |
| В. |
служы́вы (неадуш.)
служы́вага (адуш.) |
служы́вую |
служы́вае |
служы́выя (неадуш.)
служы́вых (адуш.) |
| Т. |
служы́вым |
служы́вай
служы́ваю |
служы́вым |
служы́вымі |
| М. |
служы́вым |
служы́вай |
служы́вым |
служы́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
служы́вы, ‑ага, м.
Абл. Салдат, ваеннаслужачы. — Сядай, служывы, пагрэемся, — запрасіў Язэпа чалавек. Асіпенка. — Куды ідзеш, служывы? — пытаецца поп у салдата. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
служы́вы м. уст. разм. Soldát m -en, -en; Militär m -s, -s (афіцэр)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)