славя́на-ба́лцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
славя́на-ба́лцкі |
славя́на-ба́лцкая |
славя́на-ба́лцкае |
славя́на-ба́лцкія |
| Р. |
славя́на-ба́лцкага |
славя́на-ба́лцкай
славя́на-ба́лцкае |
славя́на-ба́лцкага |
славя́на-ба́лцкіх |
| Д. |
славя́на-ба́лцкаму |
славя́на-ба́лцкай |
славя́на-ба́лцкаму |
славя́на-ба́лцкім |
| В. |
славя́на-ба́лцкі (неадуш.)
славя́на-ба́лцкага (адуш.) |
славя́на-ба́лцкую |
славя́на-ба́лцкае |
славя́на-ба́лцкія (неадуш.)
славя́на-ба́лцкіх (адуш.) |
| Т. |
славя́на-ба́лцкім |
славя́на-ба́лцкай
славя́на-ба́лцкаю |
славя́на-ба́лцкім |
славя́на-ба́лцкімі |
| М. |
славя́на-ба́лцкім |
славя́на-ба́лцкай |
славя́на-ба́лцкім |
славя́на-ба́лцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
славя́на-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
славя́на-ру́скі |
славя́на-ру́ская |
славя́на-ру́скае |
славя́на-ру́скія |
| Р. |
славя́на-ру́скага |
славя́на-ру́скай
славя́на-ру́скае |
славя́на-ру́скага |
славя́на-ру́скіх |
| Д. |
славя́на-ру́скаму |
славя́на-ру́скай |
славя́на-ру́скаму |
славя́на-ру́скім |
| В. |
славя́на-ру́скі (неадуш.)
славя́на-ру́скага (адуш.) |
славя́на-ру́скую |
славя́на-ру́скае |
славя́на-ру́скія (неадуш.)
славя́на-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
славя́на-ру́скім |
славя́на-ру́скай
славя́на-ру́скаю |
славя́на-ру́скім |
славя́на-ру́скімі |
| М. |
славя́на-ру́скім |
славя́на-ру́скай |
славя́на-ру́скім |
славя́на-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
славя́на-грэ́ка-лаці́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскі |
славя́на-грэ́ка-лаці́нская |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскае |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскія |
| Р. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскага |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскай
славя́на-грэ́ка-лаці́нскае |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскага |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх |
| Д. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскаму |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскай |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскаму |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскім |
| В. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскі (неадуш.)
славя́на-грэ́ка-лаці́нскага (адуш.) |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскую |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскае |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскія (неадуш.)
славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх (адуш.) |
| Т. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскім |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскай
славя́на-грэ́ка-лаці́нскаю |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскім |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскімі |
| М. |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскім |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскай |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскім |
славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Славяна-грэка-лацінская акадэмія 3/214; 9/576, 636; 10/584, 587
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
уста́ў, устава, м.
Спец. Тып пісьма старажытных грэчаскіх, лацінскіх і славяна-рускіх рукапісаў, які вызначаўся прамым і вельмі акуратным напісаннем літар. [Кірыла Тураўскі:] Сеўшы на хлеб-ваду, Сляплюся па-над уставам, З сабою самім вяду Размовы пра дух і яву. Лойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДА́М БРЭ́МЕНСКІ (Adam von Bremen; ? — паміж 1081 і 1085),
паўночна-герм. храніст, брэменскі канонік. Аўтар працы «Жыццяпісы епіскапаў Гамбургскай царквы» (паміж 1072 і 1076, 4 кн., на лац. мове), засн. на хроніках, манастырскіх аналах, дакументах з архіва Брэменскага архіепіскапства і інш., у якіх адлюстраваны гісторыя, геаграфія, культура, побыт скандынаваў і зах. славян, гісторыя славяна-герм. адносін.
т. 1, с. 91
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАГНІ́ЦКІ (Лявонцій Піліпавіч) (19.6.1669, с. Асташкаўскае Цвярской вобл., Расія — 30.10.1739),
расійскі педагог-матэматык. Скончыў Славяна-грэка-лацінскую акадэмію ў Маскве. З 1701 выкладаў матэматыку ў Маскоўскай школе матэм. і навігацкіх навук.
Аўтар першага ў Расіі друкаванага курса матэматыкі і караблеваджэння «Арыфметыка» (1703), дапаможнікаў і даведнікаў па матэматыцы.
Тв.:
Арифметика Магницкого. М., 1914.
Літ.:
Денисов А.П. Л.Ф.Магницкий, 1669—1739. М., 1967.
т. 9, с. 484
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛУ́ПУ ((Lupu) Васіль) (? — 1661),
гаспадар (князь) васальнага Турцыі Малдаўскага княства ў 1634—53. Пры Л. ў г. Ясы адкрыты Славяна-грэка-лацінская акадэмія (1640) і першая малд. друкарня (1641), дзе выдадзены першы друкаваны збор законаў у Малдове «Улажэнне» (1646). У выніку паходаў Б.Хмяльніцкага ў Малдову (1650 і 1652) Л. вымушаны быў заключыць з ім саюз (1652). У 1653 скінуты з прастола Георгіем Стэфанам. Памёр у зняволенні ў Стамбуле.
т. 9, с. 372
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАЛХАВІ́ЦІНАЎ (Яўфімій Аляксеевіч) (у манастве Яўгеній; 29.12.1767, Варонеж — 7.3.1837),
расійскі царк. дзеяч, гісторык, бібліёграф. Вучыўся ў Славяна-грэка-лацінскай акадэміі (Масква) і наведваў лекцыі ў Маскоўскім ун-це (1784—88). У 1800 прыняў манаства; з 1822 мітрапаліт Кіеўскі і Галіцкі, чл. Сінода. Аўтар гіст., гіст.-краязнаўчых і біябібліяграфічных прац «Гістарычнае, геаграфічнае і эканамічнае апісанне Варонежскай губерні» (1800), «Гісторыя княства Пскоўскага» (ч. 1—4, 1831), фундаментальнага «Слоўніка рускіх свецкіх пісьменнікаў, суайчыннікаў і чужаземцаў, што пісалі пра Расію» (т. 1—2, 1845) і інш.
т. 2, с. 263
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)