слава́цка-белару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слава́цка-белару́скі |
слава́цка-белару́ская |
слава́цка-белару́скае |
слава́цка-белару́скія |
| Р. |
слава́цка-белару́скага |
слава́цка-белару́скай
слава́цка-белару́скае |
слава́цка-белару́скага |
слава́цка-белару́скіх |
| Д. |
слава́цка-белару́скаму |
слава́цка-белару́скай |
слава́цка-белару́скаму |
слава́цка-белару́скім |
| В. |
слава́цка-белару́скі (неадуш.)
слава́цка-белару́скага (адуш.) |
слава́цка-белару́скую |
слава́цка-белару́скае |
слава́цка-белару́скія (неадуш.)
слава́цка-белару́скіх (адуш.) |
| Т. |
слава́цка-белару́скім |
слава́цка-белару́скай
слава́цка-белару́скаю |
слава́цка-белару́скім |
слава́цка-белару́скімі |
| М. |
слава́цка-белару́скім |
слава́цка-белару́скай |
слава́цка-белару́скім |
слава́цка-белару́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
слава́цка-венге́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слава́цка-венге́рскі |
слава́цка-венге́рская |
слава́цка-венге́рскае |
слава́цка-венге́рскія |
| Р. |
слава́цка-венге́рскага |
слава́цка-венге́рскай
слава́цка-венге́рскае |
слава́цка-венге́рскага |
слава́цка-венге́рскіх |
| Д. |
слава́цка-венге́рскаму |
слава́цка-венге́рскай |
слава́цка-венге́рскаму |
слава́цка-венге́рскім |
| В. |
слава́цка-венге́рскі (неадуш.)
слава́цка-венге́рскага (адуш.) |
слава́цка-венге́рскую |
слава́цка-венге́рскае |
слава́цка-венге́рскія (неадуш.)
слава́цка-венге́рскіх (адуш.) |
| Т. |
слава́цка-венге́рскім |
слава́цка-венге́рскай
слава́цка-венге́рскаю |
слава́цка-венге́рскім |
слава́цка-венге́рскімі |
| М. |
слава́цка-венге́рскім |
слава́цка-венге́рскай |
слава́цка-венге́рскім |
слава́цка-венге́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
слава́цка-расі́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слава́цка-расі́йскі |
слава́цка-расі́йская |
слава́цка-расі́йскае |
слава́цка-расі́йскія |
| Р. |
слава́цка-расі́йскага |
слава́цка-расі́йскай
слава́цка-расі́йскае |
слава́цка-расі́йскага |
слава́цка-расі́йскіх |
| Д. |
слава́цка-расі́йскаму |
слава́цка-расі́йскай |
слава́цка-расі́йскаму |
слава́цка-расі́йскім |
| В. |
слава́цка-расі́йскі (неадуш.)
слава́цка-расі́йскага (адуш.) |
слава́цка-расі́йскую |
слава́цка-расі́йскае |
слава́цка-расі́йскія (неадуш.)
слава́цка-расі́йскіх (адуш.) |
| Т. |
слава́цка-расі́йскім |
слава́цка-расі́йскай
слава́цка-расі́йскаю |
слава́цка-расі́йскім |
слава́цка-расі́йскімі |
| М. |
слава́цка-расі́йскім |
слава́цка-расі́йскай |
слава́цка-расі́йскім |
слава́цка-расі́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
слава́цка-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слава́цка-ру́скі |
слава́цка-ру́ская |
слава́цка-ру́скае |
слава́цка-ру́скія |
| Р. |
слава́цка-ру́скага |
слава́цка-ру́скай
слава́цка-ру́скае |
слава́цка-ру́скага |
слава́цка-ру́скіх |
| Д. |
слава́цка-ру́скаму |
слава́цка-ру́скай |
слава́цка-ру́скаму |
слава́цка-ру́скім |
| В. |
слава́цка-ру́скі (неадуш.)
слава́цка-ру́скага (адуш.) |
слава́цка-ру́скую |
слава́цка-ру́скае |
слава́цка-ру́скія (неадуш.)
слава́цка-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
слава́цка-ру́скім |
слава́цка-ру́скай
слава́цка-ру́скаю |
слава́цка-ру́скім |
слава́цка-ру́скімі |
| М. |
слава́цка-ру́скім |
слава́цка-ру́скай |
слава́цка-ру́скім |
слава́цка-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ІСА́ЧАНКА (Аляксандр Васілевіч) (21.12.1910, С.-Пецярбург — 19.3.1978),
рускі і аўстр. славіст. Чл.-кар. Германскай (1964) і Чэхаславацкай (1968) АН. Скончыў Венскі ун-т (1937). Праф. Браціслаўскага (з 1941), Каліфарнійскага (з 1964), Клагенфурцкага (Аўстрыя; з 1971) ун-таў. Асн. працы па пытаннях лексікі, фанетыкі і граматыкі сучасных слав. моў, праблемах агульнага мовазнаўства: «Мова і паходжанне фрэзінгенскіх помнікаў» (1943), «Фанетыка рускай мовы» (1947), «Граматычны лад рускай мовы ў супастаўленні са славацкай. Марфалогія» (т. 1—2, 1954—60), «Славацка-рускі слоўнік» (т. 1—2, 1950—57), «Гісторыя рускай мовы» (т. 1—2, 1980—83). Быў старшынёй камісіі па лінгвістычнай тэрміналогіі Міжнар. к-та славістаў. Пераклаў на славацкую мову «Слова пра паход Ігаравы».
Э.К.Германовіч І.К.Германовіч.
т. 7, с. 328
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Прыкако́шыць ’прыбіць, забіць’ (карэліц., Нар. сл.; ваўк., Сл. ПЗБ). Да незафіксаванага *како́шыць, якое ўзыходзіць да прасл. *kokošiti (< *kokošь ’курыца; певень’) з шэрагам значэнняў, сярод якіх, аднак, семантыка, звязаная з ’біць’, адзначаецца толькі ў рускіх дыялектах, параўн. уладз. прикоко́шить ’пабіць, набіць’, калуж. ’забіць на мяса, зарэзаць’. Верагодна, сюды ж прыкуко́шыцца ’прыладзіцца’ (шальч., Сл. ПЗБ) з дысімілятыўнай варыятыўнасцю першага пераднаціскнога кораня і таксама да дзеясл. *како́шыць < *kokošiti, але з семантыкай (далейшым яе пашырэннем), якая адлюстравалася ў балг. коко́ша се ’ўсаджвацца, як квактуха’, славац. kokosiť sa ’надзьмуцца, натапырыцца’, што можа разглядацца як беларуска-славацка-балгарская ізалекса.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)