скіда́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скіда́льнік |
скіда́льнікі |
| Р. |
скіда́льніка |
скіда́льнікаў |
| Д. |
скіда́льніку |
скіда́льнікам |
| В. |
скіда́льнік |
скіда́льнікі |
| Т. |
скіда́льнікам |
скіда́льнікамі |
| М. |
скіда́льніку |
скіда́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скіда́льнік м., тех. сбра́сыватель
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
скіда́льнік, ‑а, м.
Спец. Прыстасаванне для скідвання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сбра́сыватель техн. скіда́льнік, -ка м.;
автомати́ческий сбра́сыватель аўтаматы́чны скіда́льнік;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)