скусі́ць, скушу́, ску́сіш, ску́сіць; ску́шаны; зак., што (разм.).

Адкусіць зверху частку чаго-н.

Рыба скусіла чарвяка.

|| незак. ску́сваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. ску́сванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скусі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скушу́ ску́сім
2-я ас. ску́сіш ску́сіце
3-я ас. ску́сіць ску́сяць
Прошлы час
м. скусі́ў скусі́лі
ж. скусі́ла
н. скусі́ла
Загадны лад
2-я ас. скусі́ скусі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час скусі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скусі́ць сов.

1. скуси́ть;

2. отъе́сть, съесть; (о рыбе — ещё) склева́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скусі́ць, скушу, скусіш, скусіць; зак., што.

Разм. Адкусіць зверху частку чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паску́сваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Скусіць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ску́шаны ску́шенный; см. скусі́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паску́сваць, ‑аю.

Скусіць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скуси́ть сов., уст., прост. скусі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ску́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да скусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ску́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)