скунс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Драпежны звярок сямейства куніцавых з каштоўным футрам, які выдзяляе рэзкі смярдзючы пах, водзіцца ў Паўночнай і Цэнтральнай Амерыцы, а таксама футра гэтага звярка.

|| прым. ску́нсавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ску́нс

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ску́нс ску́нсы
Р. ску́нса ску́нсаў
Д. ску́нсу ску́нсам
В. ску́нса ску́нсаў
Т. ску́нсам ску́нсамі
М. ску́нсе ску́нсах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скунс м., зоол. скунс

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скунс зоол. скунс, род. ску́нса м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скунс, ‑а, м.

Невялікі звярок сямейства куніц з каштоўным футрам, а таксама футра гэтага звярка. Каўнер са скунса.

[Ад англ. skuns (мн.).]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Скунс 2/19

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

скунс м.

1. заал. (жывёла) Skunk m -s, -s;

2. (футра) Skunks m -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скунс

(англ. skunks, мн. ад skunk)

невялікі звярок сям. куніц, з бліскучым цёмным футрам, пашыраны ў Паўн. Амерыцы; смярдзючка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

смярдзю́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Тое, што і скунс.

2. Назва розных раслін (траў), якія маюць моцны непрыемны пах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

skunk [skʌŋk] n.

1. zool. скунс, смярдзю́чка

2. infml дрэнь, падлю́га, няго́днік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)