скрэ́бла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скрэ́бла скрэ́блы
Р. скрэ́бла скрэ́блаў
Д. скрэ́блу скрэ́блам
В. скрэ́бла скрэ́блы
Т. скрэ́блам скрэ́бламі
М. скрэ́бле скрэ́блах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скрэ́бла, -а, мн. -ы, -аў, н.

1. Тое, што і скрабніца.

2. Лапатка для саскрэбвання чаго-н.

Зламаць с.

|| прым. скрэ́блавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скрэ́бла ср.

1. скребни́ца ж.;

2. (лопатка для соскабливания чего-л.) скребо́к м.;

3. археол. скребло́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрэ́бла, ‑а, н.

Разм.

1. Скрабніца. Запаліўшы ліхтар, фурман чысціў скрэблам і шчоткай каня. Пальчэўскі.

2. Лапата для саскрабання чаго‑н., скрабок. Скрэбла зламалася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Скрэбла, гл. Скрабло

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

СКРЭ́БЛА,

каменная прылада працы, якая служыла для апрацоўкі скур і вырабаў з дрэва. Былі пашыраны ў палеаліце, асабліва ў эпоху мусцье. С. выраблялі пераважна з масіўных авальных, падпрамавугольных і няправільных абрысаў адшчэпаў ці пласцін; арыентацыя лёзаў падоўжаная ці папярочная. Вылучаюцца адзінарныя і двайныя тыпы С. На Беларусі найб. стараж. С. знойдзены ў Абідавічах, Клеявічах і Свяцілавічах.

т. 14, с. 475

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

скрэ́бла н. гл. скрaбалка

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скрэ́бці

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скрабу́ скрабё́м
2-я ас. скрабе́ш скрабяце́
3-я ас. скрабе́ скрабу́ць
Прошлы час
м. скро́б скрэ́блі
ж. скрэ́бла
н. скрэ́бла
Загадны лад
2-я ас. скрабі́ скрабі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час скрабучы́

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скрабло́ ср., см. скрэбла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрэ́бл

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. скрэ́бл
Р. скрэ́бла
Д. скрэ́блу
В. скрэ́бл
Т. скрэ́блам
М. скрэ́бле

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)