скрапле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. скрапле́нне
Р. скрапле́ння
Д. скрапле́нню
В. скрапле́нне
Т. скрапле́ннем
М. скрапле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скрапле́нне ср. (желудка) закрепле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрапле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. скрапляць — скрапіць і стан паводле знач. дзеясл. скрапляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрапі́ць, скраплю́, скрэ́піш, скрэ́піць; скрэ́плены; зак., што.

Выклікаць запор.

Пражаным бобам скрапіла (безас.) жывот.

|| незак. скрапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. скрапле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

закрепле́ние

1. замацава́нне, -ння ср., замацо́ўванне, -ння ср.;

2. мед. скрапле́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)