склеро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. склеро́н
Р. склеро́ну
Д. склеро́ну
В. склеро́н
Т. склеро́нам
М. склеро́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

склеро́н, -ну м., тех. склеро́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

склеро́н мет. склеро́н, -ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

склеро́н

(гр. skleron = цвёрдасць)

сплаў алюмінію з цынкам, меддзю, марганцам і інш.; выкарыстоўваецца ў машынабудаванні, авіяцыйнай прамысловасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)