скепты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скепты́чны скепты́чная скепты́чнае скепты́чныя
Р. скепты́чнага скепты́чнай
скепты́чнае		 скепты́чнага скепты́чных
Д. скепты́чнаму скепты́чнай скепты́чнаму скепты́чным
В. скепты́чны (неадуш.)
скепты́чнага (адуш.)		 скепты́чную скепты́чнае скепты́чныя (неадуш.)
скепты́чных (адуш.)
Т. скепты́чным скепты́чнай
скепты́чнаю		 скепты́чным скепты́чнымі
М. скепты́чным скепты́чнай скепты́чным скепты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скепты́чны

1. скепти́ческий;

~ная філасо́фія — скепти́ческая филосо́фия;

2. скепти́ческий, скепти́чный;

с. по́гляд — скепти́ческий (скепти́чный) взгляд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скепты́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да скептыцызму (у 1 знач.). Скептычная філасофія.

2. Схільны да скептыцызму (у 2 знач.). — У ружовым канверце — значыць, любіць, — суцяшае мяне Аня Славіна. — Не было пад рукою іншага, — смяецца скептычная Насця Дзятлава. Васілевіч. // Які выказвае, выяўляе скептыцызм. Скептычны тон. □ Праўда, кволы ты надта, хто цябе возьме, — акінуў .. [Апанас] скептычным позіркам Лёню. Нядзведскі. Аптэкар Плакс, хоць і цёмна было, але зрабіў на твары сваім бязмежна скептычную міну. Зарэцкі. // Прасякнуты скептыцызмам, поўны скептыцызму. Скептычныя адносіны да людзей. □ На самай справе, карціна «Мяцежнікі» атрымалася змрочная, глыбока скептычная. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скепты́чны sképtisch, zum Bedénken genéigt;

яго́ адка́з гуча́ў ве́льмі скепты́чна séine Ántwort klang sehr sképtisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скепты́чны

(гр. skeptikos = які разглядае, даследуе)

1) які мае адносіны да скептыцызму 1;

2) прасякнуты скептыцызмам 2.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

скептыцы́зм, -у, м.

1. Філасофскі кірунак, які падвяргае сумненню магчымасць пазнання аб’ектыўнай рэчаіснасці.

2. Крытычна-недаверлівыя адносіны да чаго-н., крайняе сумненне ў правільнасці чаго-н.

|| прым. скепты́чны, -ая, -ае.

|| наз. скепты́чнасць, -і, ж. (паводле 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скепти́ческий скепты́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скепти́чный скепты́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sceptyczny

скептычны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

incredulous [ɪnˈkredjələs] adj. недаве́рлівы;

an incredulous look недаве́рлівы/скепты́чны по́зірк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)