скаўрэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скаўрэ́ю |
скаўрэ́ем |
| 2-я ас. |
скаўрэ́еш |
скаўрэ́еце |
| 3-я ас. |
скаўрэ́е |
скаўрэ́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
скаўрэ́ў |
скаўрэ́лі |
| ж. |
скаўрэ́ла |
| н. |
скаўрэ́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
скаўрэ́й |
скаўрэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
скаўрэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скаўрэ́лы ‘закарэлы, заскарузлы’ (Касп.). Як відаць з ілюстрацыі не купляй скаўрэлага парасёнка, гутарка, відавочна, ідзе не толькі аб закарэлым, але і аб худым, хілым парасяці. У такім выпадку тут, магчыма, кантамінацыя карэлы (гл.) і чаўрэ́ць ‘станавіцца хілым, вянуць, сохнуць’ (гл.), што дае *скаўрэць, якое ўтворана з прыст. с‑ ад кара́ (гл.) г. зн. ‘пакрыцца карой’, перан. ‘захірэць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)