септы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. септы́чны септы́чная септы́чнае септы́чныя
Р. септы́чнага септы́чнай
септы́чнае		 септы́чнага септы́чных
Д. септы́чнаму септы́чнай септы́чнаму септы́чным
В. септы́чны (неадуш.)
септы́чнага (адуш.)		 септы́чную септы́чнае септы́чныя (неадуш.)
септы́чных (адуш.)
Т. септы́чным септы́чнай
септы́чнаю		 септы́чным септы́чнымі
М. септы́чным септы́чнай септы́чным септы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

септы́чны мед. септи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

септы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сепсісу, звязаны з захворваннем сепсісам. Септычны працэс у лёгкіх.

[Ад грэч. sēptikos — гніласны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гно́йна-септы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гно́йна-септы́чны гно́йна-септы́чная гно́йна-септы́чнае гно́йна-септы́чныя
Р. гно́йна-септы́чнага гно́йна-септы́чнай
гно́йна-септы́чнае		 гно́йна-септы́чнага гно́йна-септы́чных
Д. гно́йна-септы́чнаму гно́йна-септы́чнай гно́йна-септы́чнаму гно́йна-септы́чным
В. гно́йна-септы́чны (неадуш.)
гно́йна-септы́чнага (адуш.)		 гно́йна-септы́чную гно́йна-септы́чнае гно́йна-септы́чныя (неадуш.)
гно́йна-септы́чных (адуш.)
Т. гно́йна-септы́чным гно́йна-септы́чнай
гно́йна-септы́чнаю		 гно́йна-септы́чным гно́йна-септы́чнымі
М. гно́йна-септы́чным гно́йна-септы́чнай гно́йна-септы́чным гно́йна-септы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

септи́ческий мед. септы́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

septyczny

мед. септычны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

septic [ˈseptɪk] adj. med. септы́чны, зара́жаны;

My finger has gone septic. У мяне загнаіўся палец.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЫСТРАФІ́Я ДЗІЦЯ́ЧАЯ,

хранічнае расстройства харчавання з парушэннем абмену рэчываў. Найчасцей развіваецца ў дзяцей з пахудзеннем на 10—20% пры 1-й ступені (лёгкая Д.), на 20—30% пры 2-й (сярэдняцяжкая Д.) і больш як на 30% пры 3-й (цяжкай Д.), што парушае гарманічнае развіццё. Бывае з памяншэннем масы цела ў адносінах да яго даўжыні (гіпатрафія), з нармальнай ці лішняй масай цела (паратрафія), з прапарцыянальным зніжэннем масы і даўжыні цела (гіпастатура). Узнікае ва ўлонні маці ці ў першыя тыдні жыцця дзіцяці (нястача ежы і хваробы маці пры цяжарнасці, узрост, прафес. шкоднасці, алкагалізм і інш.) і постнатальна (пасля нараджэння) пад уздзеяннем эндагенных (імунадэфіцытны стан, заганы развіцця ўнутр. органаў, асабліва страўнікава-кішачнага тракту і інш.) і экзагенных (аліментарныя, інфекц. ўздзеянні, няправільны догляд) фактараў. Д. выклікае парушэнне дзейнасці ферментаў стрававальна-кішачнага тракту, працэсаў расшчаплення і ўсмоктвання харч. рэчываў, абмену буд. і энергет. працэсаў, дзейнасці нерв. сістэмы, кровазвароту. Арганізм знясільваецца, супраціўленне яго зніжаецца, можа развіцца таксіка-септычны стан, што прыводзіць да смерці.

т. 6, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)