секта́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. секта́нтка секта́нткі
Р. секта́нткі секта́нтак
Д. секта́нтцы секта́нткам
В. секта́нтку секта́нтак
Т. секта́нткай
секта́нткаю		 секта́нткамі
М. секта́нтцы секта́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

секта́нтка секта́нтка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

секта́нтка ж., рел., перен. секта́нтка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

секта́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да сектант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

секта́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Паслядоўнік секты (у 1 знач.).

2. перан. Чалавек, які схільны да сектанцтва (у 2 знач.).

|| ж. секта́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. секта́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sectarian [sekˈteəriən] n. секта́нт; секта́нтка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nonconformist [ˌnɒnkənˈfɔ:mɪst] n.

1. іншаду́мец, дысідэ́нт; дысідэ́нтка;

a political nonconformist паліты́чны дысідэ́нт

2. нонканфармі́ст; вераадсту́пнік, дысідэ́нт, секта́нт; нонканфармі́стка; вераадсту́пніца, дысідэ́нтка, секта́нтка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)