світа́нак, -нку, мн. -нкі, -нкаў, м.

Тое, што і світанне.

|| прым. світа́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

світа́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. світа́нак світа́нкі
Р. світа́нку світа́нкаў
Д. світа́нку світа́нкам
В. світа́нак світа́нкі
Т. світа́нкам світа́нкамі
М. світа́нку світа́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

світа́нак, -нку м., разг., см. світа́нне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

світа́нак, ‑нку, м.

Разм. Тое, што і світанне. Світанак. На фоне пасвятлелага неба, над садамі і хатамі апускаецца адзін і падымаецца другі канец калодзежнага жураўля. Шамякін. Нездарма ж мы на світанку жыцця любілі глядзець на зямлю праз каляровыя шкельцы. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

світа́нак м., світа́нне н. Mórgendämmerung f -, -en, Mórgengrauen n -s, -;

на світа́нку bei Tágesanbruch, in der érsten Frühe;

пе́рад світа́нкам in áller Frühe, vor Sónnenaufgang

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

daybreak [ˈdeɪbreɪk] n. світа́нне, світа́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sunrise [ˈsʌnraɪz] n. узыхо́д со́нца; зо́лак, світа́нак, до́світак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mórgendämmerung f -, -en зо́лак, світа́нак, до́світак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мімалётам, прысл.

1. Пралятаючы міма. Птушкі бываюць тут толькі мімалётам.

2. Разм. Бегла, мімалётна. Світанак над ціхай дрымотай Казармы салдацкай узняўся. Ды бачыць ёй сны мімалётам Хвіліна адна засталася. Калачынскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́льба​2

(праванс. alba = світанак)

адна з жанравых форм сярэдневяковай куртуазнай лірыкі, ранішняя песня.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)