Сва́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сва́ткі
Р. Сва́так
Сва́ткаў
Д. Сва́ткам
В. Сва́ткі
Т. Сва́ткамі
М. Сва́тках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сваткі (в.) 3/80 (к.); 7/337 (к.); 9/435

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сваткі

т. 14, с. 247

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

свато́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. свато́к сваткі́
Р. сватка́ сватко́ў
Д. сватку́ сватка́м
В. сватка́ сватко́ў
Т. сватко́м сватка́мі
М. сватку́ сватка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)