назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сватаўства́ | |
| сватаўству́ | |
| сватаўство́м | |
| сватаўстве́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сватаўства́ | |
| сватаўству́ | |
| сватаўство́м | |
| сватаўстве́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1.
2. (родственные отношения) сватовство́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1.
2. Сваяцтва сватоў (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сва́тацца, -аюся, -аешся, -аецца;
Прасіць згоды на шлюб.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сва́таць, -аю, -аеш, -ае;
1. каму. Прапаноўваць каго
2. Прасіць згоды на шлюб з кім
3.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сва́танне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сва́тание сва́танне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сватовство́ сва́танне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)