саўдзе́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. саўдзе́льніца саўдзе́льніцы
Р. саўдзе́льніцы саўдзе́льніц
Д. саўдзе́льніцы саўдзе́льніцам
В. саўдзе́льніцу саўдзе́льніц
Т. саўдзе́льніцай
саўдзе́льніцаю		 саўдзе́льніцамі
М. саўдзе́льніцы саўдзе́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саўдзе́льніца ж. соуча́стница, соо́бщница, соумы́шленница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саўдзе́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да саўдзельнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саўдзе́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які ўдзельнічае разам з кім-н. у чым-н. (часцей нядобрым, шкодным).

Саўдзельнікі ў злачынствах.

|| ж. саўдзе́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. саўдзе́льніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приспе́шница памага́тая, -тай ж.; саўдзе́льніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

соумы́шленница саўдзе́льніца, -цы ж., змо́ўніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

соуча́стница саўдзе́льніца, -цы ж., удзе́льніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Gefährtin f -, -nen спадаро́жніца; тава́рышка; саўдзе́льніца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wspólniczka

ж.

1. кампаньёнка; партнёрка;

2. саўдзельніца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пособница памага́тая, -тай ж.; супо́льніца, -цы ж.; саўдзе́льніца, -цы ж.; хаўру́сніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)