саю́зіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. саю́жу саю́зім
2-я ас. саю́зіш саю́зіце
3-я ас. саю́зіць саю́зяць
Прошлы час
м. саю́зіў саю́зілі
ж. саю́зіла
н. саю́зіла
Загадны лад
2-я ас. саю́зь саю́зьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час саю́зячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саю́зіць несов., сапож. сою́зить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саю́зіць, саюжу, саюзіш, саюзіць; незак., што.

Абшываць саюзкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сою́зить несов., сапожн. саю́зіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абсаю́зіць, ‑саюжу, ‑саюзіш, ‑саюзіць; зак., што.

Абшыць саюзкамі. Абсаюзіць боты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)