сашрубо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сашрубо́ўваю сашрубо́ўваем
2-я ас. сашрубо́ўваеш сашрубо́ўваеце
3-я ас. сашрубо́ўвае сашрубо́ўваюць
Прошлы час
м. сашрубо́ўваў сашрубо́ўвалі
ж. сашрубо́ўвала
н. сашрубо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. сашрубо́ўвай сашрубо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сашрубо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сашрубо́ўваць несов. (скреплять винтами) сви́нчивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сашрубо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да сашрубаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сашрубо́ўваць тэх. zusámmenschrauben vt, verschráuben vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сашрубава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; зак., што.

1. Злучыць, змацаваць шрубамі.

2. Сапсаваць частым зашрубоўваннем і расшрубоўваннем.

|| незак. сашрубо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. сашрубо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сашрубо́ўванне ср. сви́нчивание; см. сашрубо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сашрубо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сашрубоўваць — сашрубаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сашрубо́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да сашрубавацца.

2. Зал. да сашрубоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сашрубо́ўвацца несов., возвр., страд. сви́нчиваться; см. сашрубава́цца, сашрубо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verschráuben vt зашрубо́ўваць, зві́нчваць, сашрубо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)