сатэ́йнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Скаварада з тоўстым дном і з высокімі прамымі бакамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сатэ́йнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сатэ́йнік сатэ́йнікі
Р. сатэ́йніка сатэ́йнікаў
Д. сатэ́йніку сатэ́йнікам
В. сатэ́йнік сатэ́йнікі
Т. сатэ́йнікам сатэ́йнікамі
М. сатэ́йніку сатэ́йніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сатэ́йнік м. соте́йник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сатэ́йнік, ‑а, м.

Скаварада (для гатавання сатэ) з тоўстым дном і высокімі прамымі бакамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

соте́йник сатэ́йнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stewpan [ˈstju:pæn] n. ні́зкая кастру́ля, сатэ́йнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)