сапра́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. сапра́на сапра́на
Р. сапра́на сапра́на
Д. сапра́на сапра́на
В. сапра́на сапра́на
Т. сапра́на сапра́на
М. сапра́на сапра́на

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сапра́на, нескл.

1. н. Найбольш высокі пеўчы голас.

Каларатурнае с.

2. ж. Самая высокая партыя ў хоры.

|| прым. сапра́навы, -ая, -ае.

Сапранавая арыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сапра́на нескл., ср., муз. сопра́но

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сапра́на, нескл., н.

1. Самы высокі пеўчы (жаночы або дзіцячы) голас. Каларатурнае сапрана. □ [Алеся] была ўжо добра вядомай у Мінску салісткай хору, мела рэдкае па чысціні лірычнае сапрана. Рамановіч. // Спявачка з такім голасам.

2. Самая высокая партыя ў хоры.

3. Высокія па рэгістру разнавіднасці музычных інструментаў.

[Іт. soprano.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сапрана 3/528 (табл.); 9/359

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

САПРА́НА (італьян. soprano ад sopra над, звыш),

1) самы высокі пеўчы (у асн. жаночы ці дзіцячы) голас. Асн. разнавіднасці С.: драм., лірычнае і каларатурнае; а таксама лірыка-драм., лірыка-каларатурнае і інш. 2) Самая высокая партыя ў мяшаным хоры.

3) Высокія па рэгістры разнавіднасці некат. муз. інструментаў (сапранавыя труба, саксафон і інш.).

т. 14, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сапра́на н. муз.

1. (голас) Soprán m -s, Sopránstimme f -, -n;

2. (спявачка) Soprán m -s, -e, Sopranístin f -, -nen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сапра́на

(іт. soprano)

1) высокі жаночы голас, а таксама спявачка, якая мае такі голас;

2) самая высокая партыя ў хоры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ме́цца-сапра́на

‘спявачка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Р. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Д. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
В. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Т. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
М. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца-сапра́на

‘жаночы голас’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Р. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Д. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
В. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Т. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
М. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)