самару́шны, -ая, -ае.

Які прыводзіцца ў рух уласным рухавіком.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

самару́шны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самару́шны самару́шная самару́шнае самару́шныя
Р. самару́шнага самару́шнай
самару́шнае		 самару́шнага самару́шных
Д. самару́шнаму самару́шнай самару́шнаму самару́шным
В. самару́шны (неадуш.)
самару́шнага (адуш.)		 самару́шную самару́шнае самару́шныя (неадуш.)
самару́шных (адуш.)
Т. самару́шным самару́шнай
самару́шнаю		 самару́шным самару́шнымі
М. самару́шным самару́шнай самару́шным самару́шных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

самару́шны, ‑ая, ‑ае.

Які прыводзіцца ў рух уласным рухавіком. Самарушны кран. Самарушны экскаватар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самодви́жущийся прил. самару́шны, самахо́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЎТА... (ад грэч. autos сам),

першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнні адпавядае: 1) словам «свой», «уласны» ці аснове «сама...»; 2) слову «аўтаматычны»; 3) словам «аўтамабільны», «аўтамабіль»; 4) словам «самаходны», «самарушны», напрыклад, аўтабіяграфія, аўтаблакіроўка, аўтадрызіна.

т. 2, с. 108

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)