Чалавек, які дзейнічае па асабістым капрызе, не лічачыся з іншымі людзьмі.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Чалавек, які дзейнічае па асабістым капрызе, не лічачыся з іншымі людзьмі.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самаду́ры | ||
| самаду́ра | самаду́раў | |
| самаду́ру | самаду́рам | |
| самаду́ра | самаду́раў | |
| самаду́рам | самаду́рамі | |
| самаду́ру | самаду́рах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Той, хто дзейнічае па асабістаму капрызу, не лічачыся з іншымі людзьмі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
самоду́р
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пампаду́р, ‑а,
[Па імені фаварыткі французскага караля Людовіка XV маркізы Пампадур.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самаду́рнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Весці сябе як
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сатра́п, -а,
1. Намеснік правіцеля ў старажытнай Персіі і Індыі, які меў неабмежаваную ўладу.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самаду́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)