сазнава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сазнаю́ся |
сазнаё́мся |
| 2-я ас. |
сазнае́шся |
сазнаяце́ся |
| 3-я ас. |
сазнае́цца |
сазнаю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
сазнава́ўся |
сазнава́ліся |
| ж. |
сазнава́лася |
| н. |
сазнава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сазнава́йся |
сазнава́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сазнаючы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сазнава́цца несов. (признаваться) сознава́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сазнава́цца, ‑знаюся, ‑знаешся, ‑знаецца; ‑знаёмся, ‑знаяцеся; заг. сазнавайся.
Незак. да сазнацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сазна́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.
1. Усвядоміўшы няправільнасць свайго ўчынку, сказаць пра гэта.
С. ў сваёй памылцы.
2. Прызнаць сваю віну.
Пасля доўгага запірання злачынец сазнаўся.
|| незак. сазнава́цца, -наю́ся, -нае́шся, -нае́цца; -наёмся, -наяце́ся, -наю́цца.
|| наз. сазна́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
przyznawać się
незак. прызнавацца, сазнавацца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
confess [kənˈfes] v.
1. прызнава́ць;
confess a fault прызна́ць памы́лку
2. (to smth./to doing smth.) прызнава́цца, сазнава́цца
3. relig. паспавяда́ць, вы́спаведаць; паспавяда́цца, вы́спаведацца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)