сабаляня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. сабаляня́ сабаляня́ты
Р. сабаляня́ці сабаляня́т
Д. сабаляня́ці сабаляня́там
В. сабаляня́ сабаляня́т
Т. сабалянё́м сабаляня́тамі
М. сабаляня́ці сабаляня́тах

Іншыя варыянты: сабалянё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сабалянё ср., см. сабаляня́

сабаляня́ и сабалянё, -ня́ці ср. соболёнок м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сабаляня́ і сабалянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіцяня собаля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сабалянё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. сабалянё́ сабаляня́ты
Р. сабаляня́ці сабаляня́т
Д. сабаляня́ці сабаляня́там
В. сабалянё́ сабаляня́т
Т. сабалянё́м сабаляня́тамі
М. сабаляня́ці сабаляня́тах

Іншыя варыянты: сабаляня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

соболёнок м. сабаляня́ и сабалянё, -ня́ці ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)