рэсі́вер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэсі́вер
Р. рэсі́вера
Д. рэсі́веру
В. рэсі́вер
Т. рэсі́верам
М. рэсі́веры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэсі́вер м., спец. реси́вер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рэсівер 9/266

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

рэсівер

т. 14, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэсі́вер

(англ. receiver, ад receive = атрымліваць)

1) рэзервуар для ўтварэння запасу газаў, пары або паветра, а таксама для выраўноўвання ціску іх у выпадку нераўнамернай растраты або папаўнення;

2) прыёмная частка тэлеграфнага апарата або тэлемеханічнага прыстасавання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сідзі́-рэсі́вер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сідзі́-рэсі́вер сідзі́-рэсі́веры
Р. сідзі́-рэсі́вера сідзі́-рэсі́вераў
Д. сідзі́-рэсі́веру сідзі́-рэсі́верам
В. сідзі́-рэсі́вер сідзі́-рэсі́веры
Т. сідзі́-рэсі́верам сідзі́-рэсі́верамі
М. сідзі́-рэсі́веры сідзі́-рэсі́верах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

реси́вер техн. рэсі́вер, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)