рэкурэ́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рэкурэ́нцыя
Р. рэкурэ́нцыі
Д. рэкурэ́нцыі
В. рэкурэ́нцыю
Т. рэкурэ́нцыяй
рэкурэ́нцыяю
М. рэкурэ́нцыі

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэкурэнцыя

т. 13, с. 573

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэкурэ́нцыя

(ад лац. recurre = вяртацца)

паўторнае з’яўленне ў больш позні геалагічны час формаў, уласцівых больш ранняму геалагічнаму перыяду.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)