рэ́йнскае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. рэ́йнскае
Р. рэ́йнскага
Д. рэ́йнскаму
В. рэ́йнскае
Т. рэ́йнскім
М. рэ́йнскім

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́йнскае сущ. ре́йнское

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́йнскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэ́йнскі рэ́йнская рэ́йнскае рэ́йнскія
Р. рэ́йнскага рэ́йнскай
рэ́йнскае		 рэ́йнскага рэ́йнскіх
Д. рэ́йнскаму рэ́йнскай рэ́йнскаму рэ́йнскім
В. рэ́йнскі (неадуш.)
рэ́йнскага (адуш.)		 рэ́йнскую рэ́йнскае рэ́йнскія (неадуш.)
рэ́йнскіх (адуш.)
Т. рэ́йнскім рэ́йнскай
рэ́йнскаю		 рэ́йнскім рэ́йнскімі
М. рэ́йнскім рэ́йнскай рэ́йнскім рэ́йнскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́йнскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да Рэйна (назва ракі ў Германіі). Рэйнскі ландшафт.

2. у знач. наз. рэ́йнскае, ‑ага, н. Рэйнскае віно, рэйнвейн.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ре́йнское в знач. сущ. рэ́йнскае, -кага ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

reński

рэйнскі;

wino ~e — рэйнскае віно

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)