рэзедо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэзедо́вы рэзедо́вая рэзедо́вае рэзедо́выя
Р. рэзедо́вага рэзедо́вай
рэзедо́вае
рэзедо́вага рэзедо́вых
Д. рэзедо́ваму рэзедо́вай рэзедо́ваму рэзедо́вым
В. рэзедо́вы (неадуш.)
рэзедо́вага (адуш.)
рэзедо́вую рэзедо́вае рэзедо́выя (неадуш.)
рэзедо́вых (адуш.)
Т. рэзедо́вым рэзедо́вай
рэзедо́ваю
рэзедо́вым рэзедо́вымі
М. рэзедо́вым рэзедо́вай рэзедо́вым рэзедо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэзедо́вы резедо́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэзедо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэзеды. Рэзедовы лісток. Рэзедовы пах. // Які здабываецца з кветак рэзеды. Рэзедовы алей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэзеда́, -ы́, ДМ -дзе́, ж.

Садовая травяністая расліна з конусападобным пахучым суквеццем.

|| прым. рэзедо́вы, -ая, -ае.

Сямейства рэзедовых (наз.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

резедо́вый рэзедо́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)