Рэ́вуты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рэ́вуты
Р. Рэ́вутаў
Д. Рэ́вутам
В. Рэ́вуты
Т. Рэ́вутамі
М. Рэ́вутах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рэвуты (в., Верхнядзвінскі р-н) 11/39

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)