рэахо́рд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэахо́рд |
рэахо́рды |
| Р. |
рэахо́рда |
рэахо́рдаў |
| Д. |
рэахо́рду |
рэахо́рдам |
| В. |
рэахо́рд |
рэахо́рды |
| Т. |
рэахо́рдам |
рэахо́рдамі |
| М. |
рэахо́рдзе |
рэахо́рдах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
рэахо́рд
(ад гр. rheios = цячэнне, паток + -хорд)
прыбор у выглядзе нацягнутага дроту з паўзунком, пры дапамозе якога вымяраюць электрычнае супраціўленне праваднікоў току.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)