Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рып (род. ры́пу) м. скрип
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рып, ‑у, м.
Рэзкі гук, які ўтвараецца пры трэнні, сцісканні і пад. Рып колаў. Рып палазоў. □ Ступаю на хісткія сходцы старой драўлянай лесвіцы. Яны рыпяць пад нагамі, і гэты рып быццам б’е мне ў вушы нечым цяжкім.Сабаленка.Вуліца не спіць: даносяцца прыглушаныя галасы, рып калодзежнага жураўля.Навуменка.У хаце ніхто не абзываўся, нібы не чулі прарэзлівага рыпу дзвярэй і Надзінага тупату ля парога.Бураўкін./ Пра гукі гармоніка. Чутны рып гармоніка, Бубна ранні гром. Узыходзіць сонейка.Куляшоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рыпм.гл. рыпенне;
◊
ісці́ з рыпамразм. nicht réibungslos vonstátten géhen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рыпу́чы, -ая, -ае.
Які ўтварае рып.
Рыпучыя вароты.
Рыпучыя колы.
Р. голас (перан.).
|| наз.рыпу́часць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
creak1[kri:k]n. скрып, скрыпе́нне; рып, рыпе́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
рыпе́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пі́ць; незак.
Утвараць рып, скрыпець.
Падлога рыпіць.
Боты рыпяць.
Пад нагамі рыпіць снег.
|| аднакр.ры́пнуць, -не; -ні.
|| наз.рыпе́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
амерыканскі акцёр. Сцэн. дзейнасць пачаў у т-ры «Арч-стрыт». У 1875—92 у трупе антрэпрэнёра О.Дэйлі (Нью-Йорк), адзін з вядучых акцёраў трупы. Яго ігра вызначалася вытанчанасцю манер, лёгкасцю і шчырасцю. Сярод роляў: Розенкранц, Петручыо («Гамлет», «Утаймаванне свавольніцы» У.Шэкспіра), гаспадар гасцініцы («Рып Ван Вінкль» паводле У.Ірвінга). З 1892 выступаў у якасці «зоркі» ў гастрольных трупах.