Рутке́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рутке́вічы
Р. Рутке́віч
Рутке́вічаў
Д. Рутке́вічам
В. Рутке́вічы
Т. Рутке́вічамі
М. Рутке́вічах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Руткевічы (в.) 4/10; 9/195; 11/381

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)