рулі́ць, -лю́, -лі́ш, -лі́ць; -лі́м, -ліце́, -ля́ць; незак.

Тое, што і руляваць.

|| зак. вы́руліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены.

|| наз. руле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рулі́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рулю́ рулі́м
2-я ас. рулі́ш руліце́
3-я ас. рулі́ць руля́ць
Прошлы час
м. рулі́ў рулі́лі
ж. рулі́ла
н. рулі́ла
Загадны лад
2-я ас. рулі́ рулі́це

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рулі́ць несов. рули́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рулі́ць, рулю, руліш, руліць; незак.

Тое, што і руляваць. Самалёты рулілі па паласе і сталі ўзлятаць. Алешка.

[Ад фр. rouler — каціць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рулі́ць (пра самалёт) róllen vi (s), ánrollen vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рулі́ць

(фр. rouler = каціць)

тое, што і руляваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́руліць гл. руліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рули́ть несов.

1. (управлять рулём) рулі́ць, стырнава́ць;

2. ав. рулі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

руле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. руліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рулява́ць

1. am Lénkrad sítzen*; lénken vt;

2. гл. руліць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)