рукаві́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рукаві́чніца |
рукаві́чніцы |
| Р. |
рукаві́чніцы |
рукаві́чніц |
| Д. |
рукаві́чніцы |
рукаві́чніцам |
| В. |
рукаві́чніцу |
рукаві́чніц |
| Т. |
рукаві́чніцай
рукаві́чніцаю |
рукаві́чніцамі |
| М. |
рукаві́чніцы |
рукаві́чніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рукаві́чніца ж., спец. рукави́чница
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рукаві́чніца, ‑ы, ж.
Жан. да рукавічнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рукави́чница рукаві́чніца, -цы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)