Рудзі́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рудзі́цы
Р. Рудзі́цаў
Рудзі́ц
Д. Рудзі́цам
В. Рудзі́цы
Т. Рудзі́цамі
М. Рудзі́цах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рудзіцы (в., Шклоўскі р-н) 11/528

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рудзі́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Рудзі́ца
Р. Рудзі́цы
Д. Рудзі́цы
В. Рудзі́цу
Т. Рудзі́цай
Рудзі́цаю
М. Рудзі́цы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)