рудано́сны, -ая, -ае.

3 залежамі руды.

Р. пласт.

|| наз. рудано́снасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рудано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рудано́сны рудано́сная рудано́снае рудано́сныя
Р. рудано́снага рудано́снай
рудано́снае		 рудано́снага рудано́сных
Д. рудано́снаму рудано́снай рудано́снаму рудано́сным
В. рудано́сны (неадуш.)
рудано́снага (адуш.)		 рудано́сную рудано́снае рудано́сныя (неадуш.)
рудано́сных (адуш.)
Т. рудано́сным рудано́снай
рудано́снаю		 рудано́сным рудано́снымі
М. рудано́сным рудано́снай рудано́сным рудано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рудано́сны рудоно́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рудано́сны, ‑ая, ‑ае.

Які змяшчае ў сабе залежы руды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рудоно́сный рудано́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)