ро́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ро́льшчык ро́льшчыкі
Р. ро́льшчыка ро́льшчыкаў
Д. ро́льшчыку ро́льшчыкам
В. ро́льшчыка ро́льшчыкаў
Т. ро́льшчыкам ро́льшчыкамі
М. ро́льшчыку ро́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ро́льшчык м. ро́льщик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ро́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае рол (у 3 знач.) і ведае працэсам размолу папяровай масы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рок-н-ро́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рок-н-ро́льшчык рок-н-ро́льшчыкі
Р. рок-н-ро́льшчыка рок-н-ро́льшчыкаў
Д. рок-н-ро́льшчыку рок-н-ро́льшчыкам
В. рок-н-ро́льшчыка рок-н-ро́льшчыкаў
Т. рок-н-ро́льшчыкам рок-н-ро́льшчыкамі
М. рок-н-ро́льшчыку рок-н-ро́льшчыках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ро́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да рольшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́льщик спец. ро́льшчык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)