Ржа́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ржа́ўка
Р. Ржа́ўкі
Д. Ржа́ўцы
В. Ржа́ўку
Т. Ржа́ўкай
Ржа́ўкаю
М. Ржа́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ржаўка (в., Бешанковіцкі р-н) 2/319 (к.); 9/143

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ржаўка (в., Слаўгарадскі р-н) 9/143, 581 (к.), 582

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ржаўка (р.) 2/442 (к.); 3/202; 4/416 (к.); 9/18, 143

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ржаўка,

рака ў Гомельскай вобл..

т. 13, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ржаўка,

рака ў Чавускім р-не.

т. 13, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ржаўка,

вёска ў Бешанковіцкім р-не.

т. 13, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ржа́ўка

1. Балота з іржой (паўсям.).

2. Крыніца, ручай у раўку (Смален. Коз., 118).

□ в. Ржаўка Слаўг.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Ржаўка 1-я

т. 13, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БЕ́ЛІЦА,

гл. Ржаўка.

т. 3, с. 78

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)