ревни́тель книжн., уст. апяку́н, род. апекуна́ м.; (сторонник) прыхі́льнік, -ка м. (чаго); (борец) змага́р, -ра́ м. (за што);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ревнитель

Том: 30, старонка: 44.

img/30/30-044_0279_Ревнитель.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

барацьбі́т, -та́ м. (за што) боре́ц; побо́рник (чего); ревни́тель;

б. за правы́ — побо́рник прав

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)