Ра́тная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Ра́тная
Р. Ра́тнай
Д. Ра́тнай
В. Ра́тную
Т. Ра́тнай
Ра́тнаю
М. Ра́тнай

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

РАЦЬ (стараслав. лаянка, сварка, разлад),

1) вайна, паход, бой (бітва).

2) Войска, апалчэнне, воінства, што складалася з ратнікаў; адсюль — ратная слава, ратныя подзвігі і інш.

т. 13, с. 383

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ра́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ра́тны ра́тная ра́тнае ра́тныя
Р. ра́тнага ра́тнай
ра́тнае		 ра́тнага ра́тных
Д. ра́тнаму ра́тнай ра́тнаму ра́тным
В. ра́тны (неадуш.)
ра́тнага (адуш.)		 ра́тную ра́тнае ра́тныя (неадуш.)
ра́тных (адуш.)
Т. ра́тным ра́тнай
ра́тнаю		 ра́тным ра́тнымі
М. ра́тным ра́тнай ра́тным ра́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)