расшту́рханы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расшту́рханы |
расшту́рханая |
расшту́рханае |
расшту́рханыя |
| Р. |
расшту́рханага |
расшту́рханай
расшту́рханае |
расшту́рханага |
расшту́рханых |
| Д. |
расшту́рханаму |
расшту́рханай |
расшту́рханаму |
расшту́рханым |
| В. |
расшту́рханы (неадуш.)
расшту́рханага (адуш.) |
расшту́рханую |
расшту́рханае |
расшту́рханыя (неадуш.)
расшту́рханых (адуш.) |
| Т. |
расшту́рханым |
расшту́рханай
расшту́рханаю |
расшту́рханым |
расшту́рханымі |
| М. |
расшту́рханым |
расшту́рханай |
расшту́рханым |
расшту́рханых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расшту́рханы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расшту́рханы |
расшту́рханая |
расшту́рханае |
расшту́рханыя |
| Р. |
расшту́рханага |
расшту́рханай
расшту́рханае |
расшту́рханага |
расшту́рханых |
| Д. |
расшту́рханаму |
расшту́рханай |
расшту́рханаму |
расшту́рханым |
| В. |
расшту́рханы (неадуш.)
расшту́рханага (адуш.) |
расшту́рханую |
расшту́рханае |
расшту́рханыя (неадуш.)
расшту́рханых (адуш.) |
| Т. |
расшту́рханым |
расшту́рханай
расшту́рханаю |
расшту́рханым |
расшту́рханымі |
| М. |
расшту́рханым |
расшту́рханай |
расшту́рханым |
расшту́рханых |
Кароткая форма: расшту́рхана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расшту́рханы в разн. знач. расто́лканный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расто́лканный
1. разапха́ны, параспіха́ны, расштурха́ны;
2. раскату́рханы; см. растолка́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)