расчлянё́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расчлянё́ны |
расчлянё́ная |
расчлянё́нае |
расчлянё́ныя |
| Р. |
расчлянё́нага |
расчлянё́най расчлянё́нае |
расчлянё́нага |
расчлянё́ных |
| Д. |
расчлянё́наму |
расчлянё́най |
расчлянё́наму |
расчлянё́ным |
| В. |
расчлянё́ны расчлянё́нага |
расчлянё́ную |
расчлянё́нае |
расчлянё́ныя расчлянё́ных |
| Т. |
расчлянё́ным |
расчлянё́най расчлянё́наю |
расчлянё́ным |
расчлянё́нымі |
| М. |
расчлянё́ным |
расчлянё́най |
расчлянё́ным |
расчлянё́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расчлянё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расчлянё́ны |
расчлянё́ная |
расчлянё́нае |
расчлянё́ныя |
| Р. |
расчлянё́нага |
расчлянё́най расчлянё́нае |
расчлянё́нага |
расчлянё́ных |
| Д. |
расчлянё́наму |
расчлянё́най |
расчлянё́наму |
расчлянё́ным |
| В. |
расчлянё́ны расчлянё́нага |
расчлянё́ную |
расчлянё́нае |
расчлянё́ныя расчлянё́ных |
| Т. |
расчлянё́ным |
расчлянё́най расчлянё́наю |
расчлянё́ным |
расчлянё́нымі |
| М. |
расчлянё́ным |
расчлянё́най |
расчлянё́ным |
расчлянё́ных |
Кароткая форма: расчлянё́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расчлянёны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад расчляніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расчленённый расчлянёны, раздзе́лены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чляні́ць, чляню́, чле́ніш, чле́ніць; члянёны; незак., што.
Дзяліць на асобныя часткі, члены; расчляняць.
|| зак. расчляні́ць, расчляню́, расчле́ніш, расчле́ніць; расчлянёны.
|| наз. чляне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́йя
(гр. baion = пальмавая галінка)
расчлянёны, падобны на галінку ліст папараці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
раздро́бнены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад раздрабніць.
2. у знач. прым. Тое, што і раздроблены (у 2 знач.).
3. у знач. прым. Раздзелены на дробныя часткі, групы; расчлянёны. Раздробленая гаспадарка. Раздробленая феадальная дзяржава.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАКАЛЫКТА́Г, Марка Пола хрыбет,
горны хрыбет на У Куньлуня, у Кітаі. Даўж. каля 350 км. Выш. да 6300 м. Слаба расчлянёны, схілы ўкрыты абломкавым матэрыялам. Складзены пераважна з гранітаў і метамарфічных парод. У высакагор’ях — халодныя пустыні і ледавікі.
т. 2, с. 228
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МЕ́ЛВІЛ (Melville),
востраў у групе а-воў Пары Канадскага Арктычнага архіпелага. У складзе Канады. 41,8 тыс. км². Выш. да 1067 м. Складзены з стараж. крышт. парод. Рэльеф моцна расчлянёны. Берагі стромкія, глыбока парэзаныя залівамі і бухтамі. Арктычныя пустыні. Незаселены.
т. 10, с. 271
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)