Расцяжная машына 8/529

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

расцяжны́, ‑ая, ‑ое.

Такі, які можна расцягнуць (у 1 знач.). Расцяжная рызіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцяжны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расцяжны́ расцяжна́я расцяжно́е расцяжны́я
Р. расцяжно́га расцяжно́й
расцяжно́е		 расцяжно́га расцяжны́х
Д. расцяжно́му расцяжно́й расцяжно́му расцяжны́м
В. расцяжны́ (неадуш.)
расцяжно́га (адуш.)		 расцяжну́ю расцяжно́е расцяжны́я (неадуш.)
расцяжны́х (адуш.)
Т. расцяжны́м расцяжно́й
расцяжно́ю		 расцяжны́м расцяжны́мі
М. расцяжны́м расцяжно́й расцяжны́м расцяжны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ПО́ХВА,

1) абкладка розных органаў у жывёл і раслін (напр., П. нервовага валакна, П. ліста — ніжняя ч., расшыраная ў выглядзе жалабка або трубкі). Наяўнасць (або адсутнасць) і форма П. — пастаянная прыкмета ў сістэматыцы раслін.

2) Уцінанне скурных покрываў у жывёл, якое служыць умяшчальняй некат. органаў (напр., П. языка ў змей).

3) Канечны аддзел палавых праток самак млекакормячых (акрамя аднапраходных), што злучае шыйку маткі і мочапалавы сінус, які ўтварае пераддзвер’е П. У жанчын — мышачная расцяжная трубка ў малым тазе паміж мачавым пузыром і мочаспускальным каналам спераду і прамой кішкай ззаду.

т. 12, с. 521

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)