расцве́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расцве́тка расцве́ткі
Р. расцве́ткі расцве́так
Д. расцве́тцы расцве́ткам
В. расцве́тку расцве́ткі
Т. расцве́ткай
расцве́ткаю		 расцве́ткамі
М. расцве́тцы расцве́тках

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расцве́тка ж., разг.

1. (действие) размалёўка, -кі ж., расфарбо́ўка, -кі ж.; неоконч. размалёўванне, -ння ср., расфарбо́ўванне, -ння ср.; раскве́чванне, -ння ср.;

2. (сочетание цветов) расфарбо́ўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расфарбо́ўка ж. раскра́ска; расцве́тка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раскра́ска ж., разг.

1. (действие) размалёўка, -кі ж., размалёўванне, -ння ср.;

2. (узор, расцветка) размалёўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)