рассыса́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рассыса́нне
Р. рассыса́ння
Д. рассыса́нню
В. рассыса́нне
Т. рассыса́ннем
М. рассыса́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рассыса́нне ср. расса́сывание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассыса́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассысаць — разассаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расса́сывание рассыса́нне, -ння ср., рассмо́ктванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАЛАГЕНА́ЗА,

пратэалітычны фермент з вузкаспецыфічнай накіраванасцю да расшчаплення калагену з выдзяленнем амінакіслаты — аксіпраліну. Паводле саставу блізкая да калагену. У медыцыне К. — ферментны прэпарат, які стымулюе рассысанне тканак, што маюць калаген (напр., рубцовы), адарванне змярцвелых тканак пасля апёкаў, абмаражэння і інш. Атрымліваюць К. з падстраўнікавай залозы забойнай жывёлы.

т. 7, с. 447

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Resolutión f -, -en

1) рэзалю́цыя, пастано́ва

2) мед. рассыса́нне, спыне́нне запале́нчага працэ́су

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)