рассці́лка гл. разаслаць².

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рассці́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рассці́лка
Р. рассці́лкі
Д. рассці́лцы
В. рассці́лку
Т. рассці́лкай
рассці́лкаю
М. рассці́лцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рассці́лка ж. рассти́л м., рассти́лка; см. рассціла́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассці́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассцілаць — разаслаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разасла́ць², рассцялю́, рассце́леш, рассце́ле; рассцялі́; разасла́ны; зак., што.

Разгарнуўшы поўнасцю, паслаць па паверхні чаго-н.

Р. новы абрус.

Р. дыван.

|| незак. рассціла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. рассціла́нне, -я, «., рассці́лка, -і, ДМ -лцы, ж. і рассці́л, -у, м. (спец.).

|| прым. рассці́лачны, -ая, -ае (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

растя́жка ж. расця́жка, -кі ж.; расця́гванне, -ння ср.; рассці́лка, -кі ж.; рассціла́нне, -ння ср.; см. растя́гивать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)