рассло́йванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рассло́йванне
Р. рассло́йвання
Д. рассло́йванню
В. рассло́йванне
Т. рассло́йваннем
М. рассло́йванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рассло́йванне ср., прям., перен. рассла́ивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассло́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расслойваць — расслаіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. расслойвацца — расслаіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассла́ивание

1. распласто́ўванне, -ння ср., рассло́йванне, -ння ср.;

2. рассло́йванне, -ння ср.; см. рассла́ивать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассло́йка ж.

1. распласто́ўка, -кі ж., распласто́ўванне, -ння ср., рассло́йка, -кі ж., рассло́йванне, -ння ср.;

2. рассло́йка, -кі ж., рассло́йванне, -ння ср.; см. рассла́ивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)