распілава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. распілу́ецца распілу́юцца
Прошлы час
м. распілава́ўся распілава́ліся
ж. распілава́лася
н. распілава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

распілава́цца сов. распили́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распілава́цца, ‑луецца; зак.

Распасціся на часткі пры распілоўванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распили́ться распілава́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распіло́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распілавацца.

2. Зал. да распілоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распіло́ўвацца несов., возвр., страд. распи́ливаться; см. распілава́цца, распіло́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)