распяча́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распяча́тваю |
распяча́тваем |
| 2-я ас. |
распяча́тваеш |
распяча́тваеце |
| 3-я ас. |
распяча́твае |
распяча́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
распяча́тваў |
распяча́твалі |
| ж. |
распяча́твала |
| н. |
распяча́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распяча́твай |
распяча́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
распяча́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
распяча́тваць несов. распеча́тывать; (письмо и т.п. — ещё) вскрыва́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распяча́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распячатаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распяча́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
Адкрыць заклеенае, запячатанае.
Р. пакет.
|| незак. распяча́тваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. распяча́тванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распяча́тванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распячатваць — распячатаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распяча́тванне ср. распеча́тывание; вскры́тие; см. распяча́тваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распяча́твацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распячатацца.
2. Зал. да распячатваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rozpieczętowywać
незак. распячатваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
entsíegeln vt распяча́тваць, зрыва́ць пяча́тку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
slit2 [slɪt] v. (slit) разраза́ць уздо́ўж; нараза́ць ву́зкімі пало́скамі;
slit the envelope open распяча́тваць канве́рт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)